[column] "Verbod" op games, "zorgen" om Wilders?

Geplaatst op: 18 dec 2007

De vrijheid van meningsuiting is een complexe zaak. Vallen games hier ook onder?

door Harry Hol

In meerderheid stemde de Tweede Kamer voor een verbod op ‘extreem gewelddadige games’. Een opmerkelijke beslissing, juist in dezelfde week dat de regering zijn ‘zorgen uitspreekt’ over de film die Geert Wilders wil maken waarin hij de Koran ‘aan de kaak wil stellen’. En hoewel de regering het Wilders ‘ontraadt’ komt het bij niemand op om het maken van de film te verbieden.

Ironisch genoeg was het Wilders die grote afschuw opriep in de kamer toen hij opriep tot een verbod op de Koran. Maar boeken verbieden, dat gaat iedereen veel te ver. Dan wordt de vrijheid van expressie en de vrijheid van Godsdienst aangetast. Dat is de bijl aan de wortel van de democratie.

En dan is er dat nieuwe medium van expressie. Een medium dat niet of nauwelijks wordt begrepen of ervaren door mensen van boven de veertig. En net zoals de stripverhalen in de jaren vijftig de schuld kregen van de zedenloosheid van de jeugd (de Donald Duck zou ‘occult’ zijn), krijgen nu spellen de schuld van afwijkend gedrag. En omdat het een nieuw medium is, lijkt het te zijn uitgesloten van het recht op vrije expressie.

Het spel Manhunt 2, dat in Engeland en de VS al grote opschudding veroorzaakte, toont grof geweld. Er zitten sadistische scenes in. Onsmakelijk? Waarschijnlijk wel. Maar is smaak een goede reden om iets te verbieden?

Dan de angst om de nog steeds niet bewezen ‘invloed’ die games zouden hebben op mensen. Is dat een reden om dit medium aan een strengere maat te meten dan andere media? Als dat inderdaad een overtuigend argument is, dan heeft Wilders kennelijk ook gelijk. Er zijn meer mensen vermoord in naam van de Bijbel, dan in naam van welk boek dan ook. Kijk naar de kruistochten, naar de inquisitie. Als het gaat om aantoonbaar effect van een boek om de menselijke geschiedenis, dan is dat met religieuze teksten onomstotelijk aan te tonen. Verbieden dus?

Als het echter gaat om vrijheid van meningsuiting en vrijheid van expressie dan is het niet aan de staat om te bepalen waar die grenzen liggen. Oftewel alles is toegestaan, of niets. Er is altijd wel een reden te verzinnen om een boek, film, spel of lied te verbieden. Censuur op games is de bijl aan de wortel van de vrije meningsuiting. Het verbieden van videospellen vanwege de inhoud is precies hetzelfde als het verbieden van boeken of films vanwege hun inhoud.