The Phantom Hourglass

Geplaatst op: 29 okt 2007

Er zijn weinig spellenreeksen die zo hoog staan aangeschreven als de Zelda games. Deze nieuwste telg zet de traditie voort op de DS.

Er zijn twee soorten Zelda fans: zij die Windwaker ‘kinderachtig’ vonden, en zij die snappen waar het bij games om gaat. De eerste Zelda op de Gamecube verraste vriend en vijand door een geheel nieuw uiterlijk, waarbij de wereld er uitzag als een tekenfilm. Wie voorbij dit (overigens beeldschone) uiterlijk keek, ontdekte een avontuurlijke reis, waarbij de traditionele Zelda wapens en puzzels weer helemaal fris werden. En hoewel de recente Zelda: Twilight Princes op Gamecube en Wii een ‘realistisch’ uiterlijk had, is het nieuwste Phantom Hourglass voor DS weer in de Windwaker tekenfilmsfeer. Deze stijl laat zien dat de DS grafisch heel wat in huis heeft.

Geheel nieuw in Phantom Hourglass is de besturing met de stylus. De gehele game wordt met het pennetje bestuurd. Van vechten tot lopen tot bommen gooien… er komt geen D-pad meer aan te pas. Verder worden de twee schermen van de DS volop benut. Het bovenste scherm toont meestal de kaart van de omgeving. Deze is met een druk op de knop naar het onderste scherm te toveren. Dit maakt het mogelijk om aantekeningen te krabbelen. Dit is regelmatig nodig om verschillende puzzels op te lossen. Verder wordt zelfs de microfoon van de DS gebruikt op een manier die we niet willen verraden.

Er zijn dus nogal wat nieuwe elementen toegevoegd. Gelukkig blijft de game op en top Zelda. Je moet dus weer heel wat kerkers doorkruisen, die zijn gevuld met uitdagende puzzels. Het vinden van nieuwe wapens en hulpmiddelen zorgt er voor dat er steeds nieuwe dingen zijn te ontdekken, ook op plekken waar je al geweest bent. Dit komt vooral tot uiting in een speciale kerker, die je meerdere malen moet bezoeken. Omdat je gaandeweg meer hulpmiddelen hebt dring je steeds dieper door, om zo nieuwe aanwijzingen voor je queeste te vinden.

Net als in Windwaker bezit je een schip, dat deze keer gelukkig niet afhankelijk is van de wind. Je kunt dus gaan en staan waar je wilt, mits je de juiste zeekaarten hebt. De zee is groot en er zijn een heleboel geheimen te ontdekken op de woeste baren. Dit voegt nog meer speelplezier en speeltijd toe aan de toch al niet korte game.

Nog langer kun je doorspelen als je de multiplayer uitprobeert. Dit is een nogal afwijkend speltype, waarin de ene speler Link speelt en de ander een aantal onkwetsbare 'phantoms' bestuurt. Link moet schatten in een doolhof vinden en de phantoms moeten dat voorkomen. Een soort modern Pacman, eigenlijk, gecombineerd met Metal Gear sluip elementen.

Nu zijn er wel wat minpunten aan te wijzen. Het spel is bijzonder makkelijk, en de kerkers zijn een stuk rechtlijniger dan eerdere Zelda’s. Verder is de steeds terugkerende kerker een soms wat vervelende herhalingsoefening, vooral omdat je daarbinnen te maken hebt met een tijdslimiet. Is de tijd om dan moet je overnieuw beginnen.

Deze minpunten doen echter niets af van het spelplezier. Dit is het ultieme portable avontuur, dat zowel voor korte als lange sessies perfect speelbaar is. Dus of je nu even op de bus staat te wachten of een uurtje over hebt: Phantom Hourglass móet je bij je hebben. Dit is het beste spel op de DS en voor Gamereporter de eerste 10.